ช่วงนี้อยู่ในช่วงเก็บข้อมูลทำพอร์ต 自動詞＆他動詞
เห็นอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ได้สายตาเป็นต้องติดเรดาร์ทันที
วันนั้นนั่งเช็คอีเมลอยู่ 自動詞＆他動詞 ก็ลอยมาเอง
เป็นอีเมลจาก Yahoo Japan ที่ไม่ค่อยได้เข้าไปเช็ค ส่งมาเข้า Hotmail ที่เราใช้ประจำ
เพราะจะเตือนว่าไปเช็คเมลที่ Yahoo บ้างได้แล้วป้า เมลทางนู้นกองสุมจนหนูจะแทะอยู่แล้ว
แล้วก็ส่งโฆษณามาด้วยเลย ดีนะไม่ทันกดลบ เหลือบไปเห็นนี่เข้า
「ひとり暮らしをはじめてみませんか？」 ＝＞ เค้าใช้ 「ひとり暮らしをはじめる。」
ก็เลยได้ทบทวนที่ไปท่องตาราง 自動詞＆他動詞 ไว้ว่า
อันนี้เป็น 他動詞 ที่ต้องใช้คำช่วย を เพราะเป็นสกรรม ต้องมีกรรมมารองรับ
และต้องตามด้วย はじめる ที่เป็น 他動詞 ที่สื่อความหมายว่า "(เรา)เริ่มต้นการใช้ชีวิตอยู่คนเดียว"
ไม่ใช่ はじまる ที่เป็น 自動詞 อันนั้นจะใช้ が ก็จะกลายเป็น 「ひとり暮らしがはじまる。」
ความหมายก็จะเปลี่ยนไปเป็น "การใช้ชีวิตอยู่คนเดียวได้เริ่มต้นขึ้น"
และจากการที่คิดหาวิธีจำคำช่วยไม่ให้สลับกันระหว่าง 自動詞 กับ 他動詞 ว่าอันไหนมัน が อันไหนมัน を
ตอนนี้ค้นพบ 2 วิธี (คิดขึ้นเอง)1. ถ้าเอาแบบตามหลักการ 自動詞 คืออกรรม ไม่มีกรรมมารับ 自คือตัวเอง
มันอยู่ได้ด้วยตัวของมันเอง เกิดขึ้นเองเลย เหมือนกับ 雨が降る。 เลยต้องใช้ が
ส่วน 他動詞 ก็ตรงกันข้าม เป็นสกรรม ตัว 他 คือต้องมีคนมาทำถึงจะเกิดขึ้นได้
แล้วสกรรมก็คือก็ต้องมีกรรมมารองรับเลยต้องใช้ を
เหมือนเวลาที่เรากินข้าว มี "ข้าว" เป็นกรรม ก็ใช้ว่า ご飯を食べる。
2. ถ้าข้างบนยาวไป จำง่ายๆ
"จิ-ก๊ะ ทะ-โอ๊ะ" （自＝が 、他＝を）จบ. (คล้องจองกันพอดีเลยด้วย)
เท่านี้ก็จะหมดปัญหาเรื่องการจำคำช่วยสลับกันไปได้อย่างหนึ่ง
มีอีกเรื่องที่อยากเล่า คือได้ข่าวว่าทานพรไปเป็นล่ามให้ทีมงานโปรดักชั่นญี่ปุ่นในงานคอนเสิร์ตศิลปินเกาหลีวงหนึ่ง เมื่อวันศุกร์และเสาร์ที่ผ่านมา และตัวเองก็ต้องไปทำหน้าที่ดูแลเรื่องบัตรคอนเสิร์ตต่อเพราะทำเรื่องบัตรมาตั้งแต่แรกแล้ว ก็เลยคิดว่าน่าจะเจอกัน หรือถ้าเจอทีมงานญี่ปุ่นก็อาจช่วยๆเค้าไ้ด้บ้าง แต่ที่ไหนได้ ไม่เห็นมีเลย ไม่เห็นทั้งทีมงานญี่ปุ่นและทานพร แต่เห็นล่ามเกาหลีเป็นเด็กเอกเกาหลีศิลปากรหน้าเหมือนทานพรมากกกกก แต่ขาวกว่าและตัวสูงกว่า เห็นแล้วตกใจ ยังมองจ้องเค้าแล้วก็มองหาทานพรอยู่ กะจะบอกว่าเค้าหน้าเหมือนมากเลยนะ
งานนี้ให้ความรู้สึกเลยว่าถ้าเป็นคนญี่ปุ่นเค้าจะดูเป็นมิตรกว่านี้นะ ตอนนั้นนั่งกับทีมงานคนไทยอยู่ในห้องแต่งตัว แดนเซอร์เกาหลีเดินกันมา ตึ่งๆๆๆ นั่งปั้กกกก!!! ไม่พูด ไม่ทักทาย ไม่แสดงท่าทีอะไรซักอย่าง แล้วยังมาไล่ที่ชั้นหมดเลย กลายเป็นว่าพวกเราที่อยู่ก่อนไม่รู้จะเอาตัวเองไว้ที่ไหน ตัวเองกลายเป็นอะไรที่เกะกะไปทันที ยังนึกเลยว่าถ้าเป็นคนญี่ปุ่นคงไม่ทำแบบนี้กับคนที่เค้านั่งกันอยู่ก่อนเกือบ 10 คนแน่ๆ อย่างน้อยก็ต้องโค้งหัวซักนิดซักหน่อยแสดงท่าทีขออนุญาตกันบ้าง
เอ้อ แล้วก็มีคุณป้าญี่ปุ่นคนนึงมาซื้อของหน้าคอนฯ พาลูกมาด้วย เค้าจ่ายมาพันนึงแล้ว แต่ขาดอีก 49 บาท ตอนนั้นเราเป็นหวัดคัดจมูกพูดแล้วเสียงอู้อี้มากๆ ก็บอกเค้าไปว่าขาดอีก よんじゅうきゅうバーツ เค้าดันฟังเป็น ご แค่นั้น..... สรุป เค้าให้มา 5 บาท!!! เป็นไปได้ยังไง!!! ถึงชั้นจะเสียงอู้อี้หรือสำเนียงไม่ดียังไง よんじゅうきゅう กับ ご มันก็ต่างกันมากนะคะคุณป้า แต่สุดท้ายก็บอกเค้าอีกทีแล้วก็จ่ายมาครบจนได้ เฮ้อ
